Louise

Louise is zeer nieuwsgierig aangelegd. Hierdoor koos zij voor een interdisciplinaire Bachelor Liberal Arts & Sciences met Taalkunde als hoofdrichting, gevolgd door de MSc Neuroscience & Cognition. Na haar Master was zij uitgekeken op de Domstad Utrecht en vertrok zij naar Tuebingen (Duitsland). Hier werkte ze vier jaar aan haar PhD in Neurowetenschappen, waar ze momenteel nog de laatste hand aan legt. Tijdens dit onderzoek ontdekte zij haar interesse in data-analyse. De komende jaren wil zij zich hier in specialiseren. De les die Louise in haar vakgebied heeft geleerd is de waarde van reproduceerbaarheid en het delen van code. Niemand is geholpen als iedereen het wiel opnieuw moet uitvinden.

In de toekomst zal programmeren volgens haar een minder belangrijkere rol gaan spelen. Daarentegen worden AI-toepassingen steeds toegankelijker voor bedrijven én consumenten. Door de toename van nieuwe toepassingen en technieken worden ook ongewenste doeleinden zichtbaar. Er zal bijvoorbeeld meer aandacht uit moeten gaan naar het opsporen van deepfakes voor verkeerde doeleinden.

Louise wil vanaf kinds af aan een betere wereld achterlaten. Juist nu kan ze haar kennis inzetten om duurzame en ethische vraagstukken op te lossen. Een mooi voorbeeld van een duurzaam project is volgens haar de inzet van AI voor de landbouw. Met beelden uit drones kan exact in kaart worden gebracht waar water, mest en pesticiden nodig zijn. Hierdoor hoeven deze middelen niet meer over het gehele veld worden bestrooid. Dit kan het gebruik van pesticide verminderen. Tevens kan het ervoor zorgen dat armere landen zuiniger om kunnen gaan met deze grondstoffen.

Wat Louise soms mist in AI projecten is het ethische aspect van ons vakgebied. Een mooi initiatief hiervan is het algoritmeregister van de Gemeente Amsterdam. Het register dient om transparant te zijn in de werking van algoritmen en stappen die zijn ondernomen om bijvoorbeeld discriminatie tegen te gaan.

Vragen?