Een data scientist heeft een model gebouwd dat de vraag naar onderhoud voorspelt, en in de notebook ziet het er goed uit. Om het in gebruik te nemen, stuurt ze het modelbestand naar IT, met een document over de kolommen die het verwacht. IT bouwt de berekening van de invoer opnieuw na, net iets anders dan in de notebook. Het model draait, maar niemand ziet dat de voorspellingen langzaam afwijken.
Later vraagt iemand van compliance op welke data de huidige versie is getraind. Dat blijkt niet te beantwoorden: de trainingstabel is overschreven, de code staat op een laptop en niemand weet welke instellingen zijn gebruikt.
Dat ligt zelden aan het model zelf, maar aan wat eromheen ontbreekt: een vaste plek voor code, data en modelversies, een geautomatiseerde route naar productie en een eigenaar zodra het model draait. Dat richt je met MLOps in.